همه ما احساس می کنیم که نیرویی در درون ما است که به ما می گوید ما می توانیم بسیار بهتر و موفق تر از این که هستیم باشیم ، می توانیم تاثیر گذارتر باشیم ، می توانیم متفاوت تر باشیم و در کل می توانیم دنیایی بهتر داشته باشیم
پس چرا این گونه نیستیم ؟؟
چرا از بوجود آوردن حتی ، کوچکترین تغییرات هم درمانده ایم ؟؟؟
پس چرا ما رویاها ، هدفها و آرمان هایی داشته ایم که از آنها دست کشیده ایم و از آن سرد شده ایم ؟؟؟
اصلا چرا ما آرمانهایی را که از قبل در سرمان می پرورانیم تا در آینده به آنها برسیم ، وقتی که به آینده مورد نظر می رسیم ، آن ارمان و رویا را حاصل ناپختگی ذهنمان و بی تجربگی امان قلمداد می کنیم ؟؟؟؟
آیا به نظر شما این چیزی جز این نیست که نتوانسته ایم ، آنرا به عمل برسانیم و حال داریم توجیح می کنیم ؟؟
آیا شما این گونه فکر نمی کنید ، که نتوانسته ایم " تصمیم " بگیریم ؟؟
در وجود ما نیروها و توانایی هایی به امانت گذاشته شده است ،که اگر آنرا بشناسیم و بکار ببندیم می توانیم هر چیزی را تغییر دهیم ، ولی به طور نا خوداگاه تا حدودی از این نیرو آگاهی داریم ، و به همین دلیل است که در بعضی از مواقع فکرها و رویا های بزرگی به ذهن ما خطور می کند ، حال چرا این فکرها پس از آشکار شدن به همان حالت خام در ذهن ما می مانند و به عمل و شکوفایی نمی رسند ، بنابراین به دلیل است که این توانایی خودمان را یا نشناخته ایم یا کم شناخته ایم .
پس برای روشن شدن این مسایل و جواب این پرسش که چرا ما نمی توانیم به آنچه که در ذهن داریم ( منظورم بیشتر موفقیت و رشد است ) برسیم ؟ ، به این جمله خوب دقت کنید :
" اعمالی مهم اند که همیشه انجام می دهید نه آنهایی که گاهی انجام می دهید "
پس اگر خوب توجه کنیم در می یابیم که مشکل ما در این است که ما فقط گاهی به این آرمانها و خواسته و کسب موفقیت هایی که در سر داریم فکر می کنیم ، بنابراین طبق این جمله از نظر ما و ذهن ما این ها مهم نیستند و ما نمی توانیم هیچ تصمیمی در مورد آنها بگیریم .
این مطالب را گفتم که به اینجا برسیم " تنها چیزی که می تواند باعث رسیدن و دستیابی به اهداف و آرمانهایمان می شود ، " تصمیم گیری است " . و می خواهیم همه ی آنها را به تصمیم گیری ربط دهیم ، و در مورد تصمیم صحبت کنیم .
ما فقط زمانی می توانیم در زندگی امان شاهد تغیرات باشیم که " تصمیمی " گرفته باشیم . چون عامل به وجود آورنده تمام اعمال ما تصمیم است و در کل :
" این تصمیمات ماست که سرنوشت ما را تعیین می کند ،
نه شرایط زندگی "
یک تصمیم می تواند دریچه های زندگی ما را به روی اندوه یا شادی ، سعادت یا تنگدستی ، مصاحبت یا تنهایی ، عمری طولانی یا مرگی زودرس یا .. باز کند .
پس بیایید از امروز ، روزی یک تصمیم بگیریم که ما را به هدفمان ( که در مطالب گذشته در مورد هدفمند بودن در زندگی صحبت کردیم ) نزدیکتر کند . بیایید تصمیمی بگیریم که کیفیت زندگی امان را دگرگون کند ، کاری را انجام دهیم که انرا به تاخیر انداخته بودیم و ...
پس در پایان قسمت اول ، جواب این سوال را روی کاغذ برای خودتان جواب دهید و به آن فکر کنید :
" چه تصمیمی گرفته اید یا در گذشته گرفته اید که امروز زندگی شما را تحت تاثیر قرار داده است ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بیشتر در این مورد خواهم نوشت .
+
نوشته شده در ساعت 23:30 توسط جواد
|